Εφιάλτης

Τα μάτια μου ανεβοκατέβαιναν τόσο γρήγορα σαρώνοντας κάθε πληροφορία πάνω στο χαρτί ενώ η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει… Ένιωθα κάποιον δίπλα μου, πιθανώς ήταν η μητέρα μου αλλά δεν είχα χρόνο να τσεκάρω . Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα σιγουρεύτηκα ότι ήταν αυτή από το άρωμα αλλά φοβόμουν να την κοιτάξω στα μάτια και έτσι επικέντρωσα την προσοχή μου στο χαρτί . 20 ,20,20 … Το άγχος και η αγωνία πήγαν να αντικατασταθούν από την χαρά αλλά είπα στον εαυτό μου ότι είναι ακόμη νωρίς και ότι αυτά ήταν τα δεδομένα . Προχώρησα λοιπόν με βαριά καρδιά προς τα κάτω … 13,5 , 15 , 14 ,09 , 07 ,17 , 10, 12 … τα δάκρυα άρχισαν πλημμυρίζουν τα μάτια μου ενώ ένιωσα το κορμί της μητέρας μου να ισιώνει . Έριξα μία κρυφή ματιά προς το μέρος της και αμέσως το μετάνιωσα. Με κοιτούσε με ένα βλέμμα τόσο σκληρό και κατάλαβα ότι την είχα βαμμένη ενώ ένα δάκρυ κύλησε από το μάτι μου… Όχι είπα στον εαυτό μου δεν θα κλάψεις για ένα χαρτί και σκούπισα το δάκρυ μου με την αναστροφή του χεριού μου .

Το χαρτί αυτό αποτελεί την πηγή άγχους όλων των μαθητών για διαφορετικούς λόγους . Άλλοι γιατί θέλουν να μάθουν αν έμειναν στην ίδια τάξη , άλλοι για να δουν αν θα έχουν το απουσιολόγιο τον επόμενο χρόνο και άλλοι για να δουν αν οι κόποι τους ανταμείφτηκαν . Ναι αυτό το χαρτί που κρατούσα στα χέρια μου ήταν η βαθμολογία μου .

Δεν μπορεί είπα μέσα μου, αποκλείεται να τα πήγα τόσο χάλια ,κάποιο λάθος πρέπει να έγινε . Ένιωσα κόσμο να έρχεται δίπλα μου ενώ το κλασικό «Πώς Τα Πήγες??» δεν θα μπορούσε να λείπει . Άκουσα δίπλα μου τις γνώριμες φωνές των συμμαθητριών μου να λένε ότι τα πήραν όλα 20 και αμέσως το άγχος αντικαταστάθηκε από ένα μόνο συναίσθημα… Την ντροπή! Η μητέρα μου αποφάσισε να επέμβει επιτέλους και με τράβηξε από το χέρι έξω από το σχολείο αφήνοντας τις συμμαθήτριες μου να σιγοψιθυρίζουν για τα χάλια μου .
Αν και οι γονείς μου ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερο κόλλημα με τους βαθμούς ,Οι λέξεις «ντροπή σου» , «απαράδεκτη» και « ρεζίλι» ακούστηκαν τόσες φορές την ώρα του φαγητού που από ένα σημείο και μετά έχασα το μέτρημα . Με έπνιγε όλη αυτή η κατάσταση .. πήγα στο δωμάτιο μου και άφησα επιτέλους τα δάκρυα που προηγουμένους είχα καταπνίξει , να βγουν από τα μάτια μου … και τότε με ένα τίναγμα ξύπνησα! Κοίταξα γύρω μου χαμένη ενώ τα μάτια μου ήταν υγρά και συνειδητοποιώντας τι είχε συμβεί καθησύχασα τον εαυτό μου ενώ η ανακούφιση με πλημμύριζε . Είναι χαζό να αγχώνομαι για τους βαθμούς ,υπάρχουν πιο σοβαρά πράγματα στη ζωή από μία βαθμολογία σκέφτηκα ενώ ξαναέκλεινα τα μάτια μου…

9 thoughts on “Εφιάλτης

  1. υπεροχο..αν και εφιαλτης…μολις τ διαβασα …τ αγχος ..την αγωνια..την απογοητευση π ειχες.. τ ενιωσα κ εγω…! 🙂 ..

  2. Όποιος σου ξαναμιλήσει για βαθμούς ας κάνει μια περατζαδα στην αγορα εργασίας του ιδιωτικού τομέα στην Ελλαδίτσα του σήμερις και μετα τα ξαναλέμε.Το πόσο μετρανε τα πτυχία και τα χαρτιά….μια άλλη κουβέντα.Είμαι πολλά χρόνια στο χώρο και κάτι έμαθα κι αυτό που έμαθα δεν ήταν ευχάριστό.Όχι δεν ισοπεδώνω ούτε τη μόρφωση ούτε τις σπουδές,ισοπεδώνω τη βαθμολαγνεία,τις προσδοκίες που πλακώνουν τα παιδειά και την ανικανότητα ενός κρατους να κρατήσει τους άξιους και να τους αξιοποιήσει.
    Χαίρομαι πολύ που σε διάβασα και μια και είδα και Lovecraft να σου προτείνω το Ο ΚΥΝΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ αλλα άκου κι αυτούς…

    • Θυμάμαι που μία μέρα είδα έναν στην τηλεόραση που είχε μαγαζί με ρούχα νομίζω και έλεγε ότι είχε έρθει μία κοπέλα για την θέση της πωλήτριας η οποία είχε ακόμη και μεταπτυχιακό αλλά δεν έβρισκε δουλειά πάνω σε αυτό που σπούδασε… Οπότε βλέπουμε πόσο μετράνε οι βαθμοί από την στιγμή που έχεις πτυχίο και δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις. Σε αυτή τη χώρα ζούμε..
      Όσο για το τραγούδι, ναι είναι πολύ καλό! Ευχαριστώ!

  3. δεν ήταν αρκετή η καταρράκωση του πανελληνίου, εξαιτίας της αναίτιας και άδικης αποχώρησης του Τρύφωνα από το «Dancing with the stars» με ένα κάρο οχτάρια, έχουμε και όχο μόνο να ανοίγεις βλόγι αλλά το πρώτο σου ποστ να αφορά… βαθμούς!
    πάντως θα μπορούσες να μου κάνεις ένα τηλέφωνο να τα μαγειρέψουμε!
    πλάκα κάνω…
    λοιπόν, οι αριθμοί δεν είναι σαν τους ανθρώπους! βέβαια, ορισμένοι άνθρωποι, μου … φέρνουν σε αριθμούς… για παράδειγμα, μερικοί ψηλοί και λεπτοί μου μοιάζουν με ένα (1) ενώ άλλοι, κοντοί και στρουμπουλοί, μου θυμίζουν το μηδέν (0) και κάποιους, χαριτωμένους και ζουμπουρλούδικους, τους βλέπω σαν οχτώ (8)…αυτά όμως είναι εξαιρέσεις και, στην προσπάθεια να περιγράψω κάποιον, και συγκεκριμένα έναν μαθητή μου, ποτέ δε θα έλεγα: «να ένα 8 ή 1 ή 0″… όχι όχι, οι αριθμοί δεν είναι σαν τους ανθρώπους!

    • Ήταν τόσο άδικη η αποχώρηση του Τρύφωνα και ενόχλησε τους Έλληνες σε τέτοιο βαθμό ώστε υπάρχει η σκέψη να δημιουργηθεί ένα 2ο κίνημα,οι Αδικημένοι ! εε έπρεπε να σας πάρω τηλέφωνο να την σώσουμε λίγο την κατάσταση σε κάποια μαθήματα … χαχα… θα συμφωνήσω στο ότι οι αριθμοί δεν είναι σαν τους ανθρώπους και είναι άσχημο να περιγράφουμε ή να βγάζουμε συμπεράσματα για κάποιον με βάση τους βαθμούς του στο σχολείο…

  4. Καλώς ορίσατε στα «ημερολόγια μοτοσυκλετιστών» ανώμαλου δρόμου!!!
    Μην απογοητεύεστε από τους βαθμούς ….
    ζήστε χωρίς το άγχος τους!!!
    Κι αφήστε τους άλλους να λένε!!!
    Ξέρετε να ζείτε μια όμορφη ζωή, άλλωστε μπάνια, θάλασσα, καλοκαίρι, αντιηλιακό με ότι άρωμα «γουστάρετε , ήλιος, νησιά της Ελλαδίτσας μας, έρωτες και ότι άλλο ήθελε προκύψει σας περιμένουν το καλοκαιράκι!!!

    Καλή συνέχεια!!

Υποβολή Σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s