Το ποδήλατό μου..

Ίσως το ποδήλατο είναι το δώρο που ποτέ δεν ξεχνάς γιατί είναι κάτι πραγματικά κατάδικό σου. Δεν ξέρω την ηλικία που είχα τότε, αλλά τώρα περνάνε σαν σκηνές από ταινία στη σκέψη μου παλιές εικόνες: ο παππούς να μου το φέρνει δώρο, ο πατέρας να μου κάνει μαθήματα ισορροπίας, η μητέρα να με μαλώνει τρέμοντας όταν πέρασα το δρόμο χωρίς να κοιτάξω, το πρώτο μου πέσιμο, την κολώνα που ερχόταν καταπάνω μου και τέλος την αίσθηση της ελευθερίας εκείνης του πουλιού που πετάει πάνω στις δύο ρόδες.
Έμαθα ποδήλατο πολύ μικρός. Οι συνθήκες στο χωριό ήταν ιδανικές. Ίσιοι δρόμοι χωρίς ανηφόρες και αυτοκίνητα αλλά το πιο σημαντικό: η πολύ μεγάλη συμμορία ποδηλατοδρόμων πιτσιρικάδων πάντα πρόθυμων για βόλτες και κόντρες. Στην πρώτη γυμνασίου και ως τα μισά της δευτέρας πήγαινα με αυτό σχολείο μαζί με μερικά φιλαράκια, όμως σιγά-σιγά οι άλλοι το εγκατέλειψαν και αναγκάστηκα κι εγώ να κάνω το ίδιο.
Έχω αλλάξει ως τώρα αρκετά ποδήλατα. Κάποια χάλασαν οριστικά και ένα μου το έκλεψαν. Τώρα υπάρχουν δύο στο σπίτι μου, ένα δικό μου και ένα του αδερφού μου. Υπάρχουν φορές που μετακινούμαι με το ποδήλατο μου, ειδικά σε κάποια συγκεκριμένη διαδρομή, που ενώ δεν είναι μακριά δεν υπάρχει κατάλληλη συγκοινωνία, αλλά και μερικές φορές που τρέχω με αυτό χωρίς προορισμό αλλά έτσι για να νοιώσω την αίσθηση του ξένοιαστου καβαλάρη.
Αγαπώ το ποδήλατό μου. Χαίρομαι για κάποιες πόλεις της Ελλάδας αλλά και ξένες χώρες που βλέπω όλοι, μικροί και μεγάλοι, να κυκλοφορούν με τα ποδήλατα τους. Στεναχωριέμαι που ακούω παιδιά να λένε ότι δεν το είχαν ποτέ τους και ακόμα ότι δεν έμαθαν ποτέ ποδήλατο επειδή έμεναν σε κάποια πόλη που δεν τους το επέτρεπε.
Το δίκυκλό μου είναι από τις καλύτερες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων και είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσω να κάνω ποδήλατο για πολύ καιρό ακόμα..

7 thoughts on “Το ποδήλατό μου..

  1. Είδες οι παππούδες?Κι εμενα το πρώτο μου ποδήλατο ο παππούς μου μου το έκανε δώρο.Είχα τη χαρα να το χαρίσω σε φτωχο γειτονόπουλο όταν είχα γίνει πια 12 και ήθελα μεγαλύτερο.Πολλες και ωραίες και οι δικές μου αναμνήσεις.Η πόλη που ζω δεν το επιτρεπει και δυστυχώς κάποιοι ποδηλάτες δε το έχουν καταλάβει με αποτελεσμα να δημιουργούν μόνο προβλήματα.Όταν είχα πάει στο Άμστερνταμ όπου μέσα στο κέντρο της πόλης βλέπεις κυρίως ποδήλατα να τρεχουν ζήλεψα αλλα εκει το είχαν πιάσει το νόημα.Πρώτα έφτιαξαν ποδηλατόδρομους και κανόνες κυκλοφορίας και μετα ξεχύθηκαν τα ποδήλατα εδώ πάμε να κάνουμε το ανάποδο ή καλύτερα να κυκλοφορούν ποδήλατα χωρίς ποδηλατόδρομους και κανόνες…
    Πολλές καλημέρες

  2. ποδηλατο…κανω σχεδον κα9ε μερα…μαζευομαστε ολες…και κανουμε βολτες ελπιζοντας…ν σφιξουμε λιγο..αυτη ηταν η αρχικη ιδεα…μετα ομως εγινε ενας τροπος χαλαρωσης…..καθως περναμε απο μερη..οπου πριν..δν ειχαμε παρατηρησει την ομορφια τους…Το ιδιο ποδηλατο εχω περιπου 10 χρονια..και δεν θελω να το αλλαξω….καληνυχτα…:).

Υποβολή Σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s