Θέρος…

-Τζο χτυπάει το τηλέφωνο σου

Ένα βλέμμα γεμάτο δυσφορία πλανήθηκε στα μάτια του Τζο

-Αμφιβάλλω Κάρολ

Κάρολ; Η υπόθεση βρωμάει Rolling Stones!

Θα μπορούσε..Δεν το είχα σκεφτεί έτσι

Και Chuck Berry μαζί!

Ούτε αυτό το είχα σκεφτεί

-Καλέ μου το τηλέφωνο σου χτυπάει

Ο Τζο την καρφώνει με το βλέμμα του και της λέει ξερά

-Όχι Κάρολ. Αν θες να με ξεφορτωθείς πρέπει να βρεις άλλο τρόπο

– Ωωω Τζο έχεις μεγάλη φαντασία

-Κάρολ, αρκετά, λέει ο Τζο κρατώντας τα δόντια του σφιγμένα

-Καλά Τζο αλλά ίσως να είναι ένα από αυτά τα έκτακτα ραντεβού [η Κάρολ τονίζει ιδιαίτερα αυτές τις τελευταίες δύο λέξεις και κοιτάει τον Τζο για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου με την άκρη των ματιών της] που έχεις τελευταία…Κρίμα να το χάσεις..

-Ωραία αγάπη μου [Ο Τζο τονίζει με τη σειρά του τις δύο τελευταίες λέξεις] μήπως θες να μιλήσουμε για το ξαφνικό ενδιαφέρον που έχεις δείξει τελευταία για την κηπουρική; [Ο Τζο κοιτάει την Κάρολ και χαμογελάει ευχαριστημένα μόλις αντικρίζει την παγωμάρα στο βλέμμα της]

-Αχ Τζο [ Η Κάρολ βάζει τα κλάμματα] εγώ το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να ανοίξουμε κουβέντα και εσύ άρχισες να μου επιτίθεσαι. [Ρουφάει μια φορά τη μύτη της] Τόσες ώρες είμαι μόνη μου στο σπίτι, τι άλλο να κάνω; [Ρουφάει μία δεύτερη φορά την μύτη της] Βαρέθηκα! Και εσύ αμέσως να με παρεξηγήσεις! [Το κύμα των λυγμών κοπάζει]

Ο Τζο δεν μιλάει και συνεχίζει να διαβάζει  την εφημερίδα του

Η Κάρολ απλώνει το χέρι της και πιάνει το δικό του          

-Έλα τώρα Κάρολ! Αηδίες [σε αυτό το σημείο απομακρύνει όχι και πολύ διακριτικά το χέρι της και αλλάζει σελίδα στην εφημερίδα του]

Αρχίζουμε να βαριόμαστε… Κλασικά η Κάρολ κλαίει, ο Τζο αδιαφορεί, παράτα τους στην ησυχία τους

Δηλαδή να το σταματήσω;

Κάνε ότι θες..Αλλά η ευθύνη  είναι όλη δικιά σου..Εγώ στο είχα πει!

Η Κάρολ μένει για λίγα δευτερόλεπτα σιωπηλή κοιτώντας το χέρι της

Θυμάσαι Τζο, [μελαγχολικό ύφος] θυμάσαι τότε που γνωριστήκαμε έπαιζε το Mess Around του Ray Charles..Χορεύαμε και μετά πήγαμε στο λούνα παρκ..[αρχίζει να χαμογελάει] Τότε δεν διάβαζες συνεχώς την εφημερίδα σου, τότε δεν ήμουν η υστερική όμορφη γυναίκα σου… [παύση] Τότε είχαμε πράγματα να συζητήσουμε..Πόσο έχεις αλλάξει από τότε, πόσο έχω αλλάξει από τότε…

Ο Τζο έχει πάψει να διαβάζει την εφημερίδα του

Η Κάρολ δεν δείχνει να το προσέχει..Έχει αρχίσει να ταξιδεύει

-Ξέρεις Τζο όταν κλείνω τα μάτια μου φαντάζομαι ότι βρίσκομαι σε ένα σπίτι με κήπο όπου απλώνεις το χέρι στα δέντρα και γεύεσαι τη φύση… «But life goes on and this world keeps on turning» ακούγεται από μέσα..Τα πράσινα παράθυρα είναι ανοιχτά, στο περβάζι έχουν έναν βασιλικό που κάθε μέρα ψηλώνει.. Ανεβαίνω πάνω να απλώσω τα ρούχα, η ξύλινη σκάλα τρίζει και βλέπω το κύμα να σκεπάζει την άμμο. Δίπλα στη μεγάλη βιβλιοθήκη κοιμάται ο σκύλος. Παίρνω ένα βιβλίο, κατεβαίνω στην παραλία και εκεί που κάθομαι μπορώ ακόμη να ακούσω τον Al Green να τραγουδάει «I’m gone stay right here if you should ever find that you need me»

Αρχίζει να χαμογελάει και στρέφει το κεφάλι της προς τον Τζο

-Τζο εσύ τι ονειρεύεσαι όταν κλείνεις τα μάτια;

Ο Τζο διστάζει λίγο και μετά παραδομένος κλείνει τα μάτια

-Ονειρεύομαι ότι είμαι στο λούνα παρκ, στη ρόδα και βλέπω όλη την πόλη να απλώνεται μπροστά μου. Χάνομαι σε γνωστά στενά ανάμεσα σε γνώριμες μυρωδιές και μουσικές. Ονειρεύομαι εκείνη την μέρα που οι δυστυχίες θα βρίσκονται μόνο στα παλιά βιβλία της ιστορίας και το “Imagine” θα περιγράφει την πραγματικότητα. Ονειρεύομαι τη μέρα που θα  ανοίγω το παράθυρο και θα ελευθερώνω τις μελωδίες του Jerry Lee Lewis και αυτές θα καλύπτουν όλους τους άλλους θορύβους. Τη μέρα που δε θα είμαστε πια μουτρωμένοι, θυμωμένοι, προβληματισμένοι, απελπισμένοι και θα μεθάμε με τους Ozric Tentacles. Ονειρεύομαι τη μέρα που εσύ δε θα με συγκρίνεις με τον άψυχο Χήθκλιφ και εγώ δε θα σε συγκρίνω με τη σκληρή Κάτυ.

Παίρνει μια βαθιά ανάσα και πιάνει τρυφερά το χέρι της Κάρολ

-Τζο,  η ζωή είναι ποίηση και εμείς είμαστε ποιητές που στερέψαμε από έμπνευση.. Δε νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να ξαναρχίσουμε το γράψιμο;

Ο Τζο γνέφει αποφασιστικά και η Κάρολ ακουμπά το κεφάλι της στον ώμο του

“Well I don’t know where I’ll go now and I don’t really care who follows me there, but I’ll burn every bridge that I cross and find some beautiful place to get lost”

Ησυχία

Τι τελείωσε;

Σχεδόν

Δεν μου πες όμως πως είναι ο Τζο εξωτερικά

Είναι τραγική ειρωνεία το ότι έχεις μυωπία..Τέλος πάντων…Ο Τζο ε; Χμμ..Σαν τον Cary Grant..

Ενδιαφέρον..Και η Κάρολ;

Σαν την Katherine Hepburn

Σε ποια ταινία;

Έχει σημασία; Ίσως στο Philadelphia Story

Όχι σαν την Audrey Hepburn στο My Fair Lady;

Όπως σε βολεύει

Καλά  τελείωνε το καμιά φορά

Α τελείωσε όση ώρα συζητάγαμε

Και τι έγινε;

Μόλις η Κάρολ τελείωσε το τραγούδι έμειναν για λίγο καθισμένοι έτσι  μετά τίναξαν τα πετραδάκια από τα πόδια τους και πήγαν σπίτι..Μην ξεχνάς ότι είναι ποιητές

Τι παράξενα όντα που είναι αυτοί οι άνθρωποι.. Ευτυχώς αυτοί εδώ δεν άρχισαν να  συζητάνε για εκείνο εκεί το κουμάσι τον Ντάουν Τζόουνς που ανάθεμα και αν τον έχω δει ποτέ μου!

Ε και τι σκας; Ούτε εγώ τον έχω δει ποτέ μου!

Καλά βούτα το κεφάλι σου μέσα τώρα γιατί θα πλακώσουν οι ψαράδες και δεν έχω καμία όρεξη να βρεθώ στο στομάχι κανενός άκαρδου δολοφόνου

Δίκιο έχεις..Πάμε να παίξουμε μπάλα με τα χταπόδια;

Πάλι μαλλιά κουβάρια θα γίνουμε..Πρέπει να κάνουμε μεταγραφή την σαρδέλα.

Έχει μάνατζερ την καραβίδα…Άντε να βρεις άκρη τώρα…

7 thoughts on “Θέρος…

  1. Πράγματι αυτή η ιστορία μυρίζει Stones και Berry…αλλα μυρίζει και Hendrix (Hey Joe).Λατρεύω τις ιστορίες που μυρίζουν!Παίρνω την εκδικησή μου απο την όσφρηση που με έχει εγκαταλείψει ή καλύτερα με θυμάται που και που.Η Κάρολ και οΤζο θυμούνται και μουρμουρίζουν τραγούδια γιατί στη πραγματικότητα ψάχνουν αυτοί ένα τραγούδι για να γίνουν μέρος του.
    Μεγάλο πράγμα το πρωινό χαμόγελο που μπορεί να σου χαρίσουν τέτοια «τραγούδια»
    Καλημέρα

    • Μετά το «Άρωμα του ονείρου», έχω αρχίσει να εκτιμάω πολύ περισσότερο την όσφρηση μου η οποία μέχρι πρότινος δεν μου προκαλούσε καμία ιδιαίτερη συμπάθεια…Αντίθετα η όραση μου όσο περνάει ο καιρός μου γυρίζει όλο και περισσότερο την πλάτη αν και καμιά φορά αυτή η θολούρα προσδίδει μία κάποια ομορφιά στα πράγματα…Δεν το ήξερα το άσμα, εξαιρετικό! Καλησπέρα Moody

  2. χμ… νύξεις και καλλιτεχνικές αναφορές που ξεγυμνώνουν…
    θύμησέ μου να σου δείξω τη Τζουλιέτ γυμνή!
    απ’ την άλλη αναρωτιέμαι πόσες ενοχές πρέπει να νιώσουν ένα βινύλιο…ή μια ταινία ή ένα βιβλίο που τυχαίνει να σε συναντήσουν…

    υγ. είπα στόχους, πρόγραμμα, παρωπίδες, ωτ,,, καλά, καλά ντε…φιλάκια!

      • σου χρωστάω τόσα…
        ναύλα εννοώ, για τα σουρρεαλιστικά ταξίδια που μου χεις μάθει να κάνω κι ας μην παίρνω «σώμα»…

        είπαμε, διαβάζω Χάξλεϋ

        • Καλά θα σου ετοιμάσω το λογαριασμό…Αν και οι συμβουλές σου και εκείνη η θήκη για τα σιντιά που μου ‘χες δώσει φταίνε για τα σουρρεαλιστικά ταξίδια (σκέψου εγώ τι χρωστάω), εγώ ένας απλός διπρόσωπος,μικρός, αχώνευτος,κακομαθημένος και κυρίως γκρινιάρης ιχθύς είμαι…(το χειρότερο ζώδιο είχες πει κιόλας!!)

          Δεν έχω διαβάσει Χάξλεϋ,μου ‘χες αναφέρει κάποτε τον «Θαυμαστό καινούριο κόσμο»

    • Μου την έχεις δείξει την Τζουλιέτ! Από χθες έχω αρχίσει να την ξεγυμνώνω…
      Απ’ την άλλη σε διαβεβαιώ ότι ένα βινύλιο ή μία ταινία ή ένα βιβλίο που τυχαίνει να με συναντήσουν μόνο λύπη πρέπει να νιώσουν που η μοίρα τα έφερε στα χέρια μου…

      υγ. Ναι ναι, Είπες, είπες! Μην ανησυχείς το θυμάμαι! Φιλάκια!

Υποβολή Σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s